συνάγω ()
synágō
czasownik (1.1) zbierać, gromadzić, skupiać, zwoływaćHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „συνάγω”, Scaife ATLASDickinson College Commentaries, Homer, Odyssey 5.262–312, słowniczek, hasło „συνάγω” (1.2) łączyć, jednoczyć, zbliżać (1.3) ściągać, zwężać, zacieśniać, kurczyć (1.4) wnioskować, wyciągać wniosek, wyprowadzać wniosek, dowodzić; także matematycznie: sumować, obliczać (1.5) w grece biblijnej: przyjmować, gościć, udzielać gościny
(1.1-5) czasownik nieregularny I koniugacji; w systemie praesentis odmiana końcówek według I koniugacji, jednak poszczególne systemy czasowe wykorzystują nieregularne tematy odziedziczone po ἄγω. {| class="wikitable" ! system ! forma |- ! czas teraźniejszy | συνάγω |- ! imperfectum | συνῆγον |- ! futurum | συνάξω |- ! aoryst II | συνήγαγον |- ! perfectum, strona czynna | συνῆχα |- ! perfectum, strona medialno-bierna | συνῆγμαι |- ! aoryst, strona bierna | συνήχθην
(1.1) καὶ ἐντεῦθεν ἐπειδὴ ἀπορία ἦν, συνήγαγον τὸ στράτευμα οἱ ἄρχοντες → i wtedy, ponieważ powstała trudność, dowódcy zgromadzili wojskoKsenofont, Κύρου Ἀνάβασις 6.6.11, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.1) Ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας → tak powiedziawszy zgromadził chmuryHomer, Ὀδύσσεια 5.291, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.1) οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας → nie sieją ani żną, ani zbierają do spichlerzyNovum Testamentum Graece, wyd. 28, Mt 6,26, Deutsche Bibelgesellschaft (1.2) σέ τε κἀμὲ συνάγαγεν → ciebie i mnie połączyłoEurypides, Ἑλένη 644, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.2) τὰ κακὰ συνάγει τοὺς ἀνθρώπους → nieszczęścia jednoczą ludziArystoteles, Ῥητορική 1363a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.2) ἵνα καὶ τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ τὰ διεσκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν → aby także rozproszone dzieci Boga zjednoczył w jednoNovum Testamentum Graece, wyd. 28, J 11,52, Deutsche Bibelgesellschaft (1.3) προβαίνοντος δὲ τοῦ ἔργου συνῆγον αἰεί → w miarę postępu pracy stale zwężali jąHerodot, Ἱστορίαι 7.23.3, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.3) Τούτοις δ᾽ ἀντὶ τῆς ἐπιγλωττίδος συνάγεται καὶ διοίγεται ὁ φάρυγξ → u nich zamiast nagłośni gardło zwęża się i rozszerza sięArystoteles, Περὶ ζῴων μορίων 3.3, 664b25, National Technical University of Athens (1.3) τὰς ὀφρῦς ξυνήγομεν → marszczyliśmy brwiArystofanes, Νεφέλαι 582, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.4) Ἐνδέχεται δὲ συλλογίζεσθαι καὶ συνάγειν → można zaś rozumować i wyciągać wnioskiArystoteles, Ῥητορική 1357a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.4) καὶ μὴ μόνον συνάγειν ἐκ τῶν ἀναγκαίων → i nie tylko wyciągać wnioski z koniecznych przesłanekArystoteles, Ῥητορική 1395b–1396a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.4) μηδὲν γὰρ ἔχων ἐκ οὐδενὸς ἂν ἔχοις συνάγειν → nie mając bowiem nic, z niczego nie mógłbyś wyprowadzić wniosku (1.5) ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με → byłem przybyszem i przyjęliście mnieNovum Testamentum Graece, wyd. 28, Mt 25,35, Deutsche Bibelgesellschaft (1.5) πότε δὲ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν → kiedy zaś zobaczyliśmy cię jako przybysza i przyjęliśmyNovum Testamentum Graece, wyd. 28, Mt 25,38, Deutsche Bibelgesellschaft (1.5) ξένος ἤμην καὶ οὐ συνηγάγετέ με → byłem przybyszem i nie przyjęliście mnieNovum Testamentum Graece, wyd. 28, Mt 25,43, Deutsche Bibelgesellschaft
(1.1) συνάγω + → zbierać / gromadzić kogoś lub coś (1.2) συνάγω + + εἰς + → jednoczyć kogoś w jedno (1.3) συνάγω + → ściągać / zwężać coś (1.4) συνάγω + ἐκ + → wyprowadzać wniosek z czegoś (1.5) συνάγω + → przyjmować kogoś, udzielać komuś gościny
czasowniki: ἄγω rzeczowniki: σύναγμα, συναγωγή
συνάγω ἑαυτόν → dochodzić do siebie, zbierać się w sobie συνάγω τὰς ὀφρῦς → marszczyć brwi
σύν + ἄγω
obok regularnego aorystu II συνήγαγον LSJ poświadcza także rzadszy aoryst I συνῆξα. W starszej odmianie attyckiej występuje postać ξυνάγω, a u Homera także epickie imperfectum σύναγον.