ἀπορρίπτω ()
aporríptō
czasownik (1.1) wyrzucać, odrzucać, rzucać precz, pozbywać sięHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ἀπορρίπτω”, Scaife ATLAS (1.2) wypędzać, wyganiać; odrzucać, wyrzekać się, lekceważyć, odtrącać (1.3) o słowach: wypowiadać, rzucać (słowa, uwagi), zwłaszcza wypowiadać pogardliwie (1.4) nieprzechodnio: rzucać się, skakać w dół
(1.1-4) czasownik I koniugacji, typu spółgłoskowego; w systemie praesentis odmiana według I koniugacji. Podobnie jak w ῥίπτω, temat ῥιφ-/ῥῑφ- przyjmuje w poszczególnych systemach różne postacie wskutek zmian fonetycznych, por. ῥίπτω – ῥίψω – ἔρριψα – ἔρριφα – ἔρριμμαι – ἐρρίφθην.Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, § 341, Dickinson College Commentaries podstawowe poświadczone formy ἀπορρίπτω: {| class="wikitable" ! system ! forma |- ! czas teraźniejszy | ἀπορρίπτω |- ! futurum, strona czynna | ἀπορρίψω |- ! perfectum, strona czynna | ἀπέρριφα
(1.1) οὐ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην → nie namawiałbym cię, abyś odrzucił gniewHomer, Ἰλιάς 9.517, Scaife Viewer (1.1) μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι, φιλότητα δʼ ἑλέσθαι → gniew wprawdzie odrzucić, przyjaźń zaś wybraćHomer, Ἰλιάς 16.282, Scaife Viewer (1.1) Διαρρήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν καὶ ἀπορρίψωμεν ἀφ᾽ ἡμῶν τὸν ζυγὸν αὐτῶν → zerwijmy ich więzy i odrzućmy od siebie ich jarzmoSeptuaginta, Ψαλμοί 2,3, Deutsche Bibelgesellschaft (1.2) τέλος δ᾽ ἀπωστὸς γῆς ἀπορριφθήσομαι → w końcu, odpędzony od kraju, zostanę wygnanySofokles, Αἴας 1019, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.2) ἡ ἡμετέρη εὐδαιμονίη οὕτω τοι ἀπέρριπται ἐς τὸ μηδέν → nasze szczęście tak zostało zlekceważone i sprowadzone do nicościHerodot, Ἱστορίαι 1.32, Scaife Viewer (1.2) ὅταν ἡ μὲν πονηρία τιμᾶται, τὰ χρηστὰ δ᾽ ἀπορρίπτηται → kiedy niegodziwość jest szanowana, a dobre rzeczy są odrzucaneDemostenes, Κατὰ Ἀριστογείτονος Αʹ 25.75, Βικιθήκη (1.3) τοῦτο ἀπέρριψε τὸ ἔπος → to słowo rzuciłHerodot, Ἱστορίαι 6.69.4, Scaife Viewer (1.3) λόγον ἀχρεῖον ἀπέρριψαν → wypowiedzieli bezużyteczne słowoAntoninus Liberalis, Μεταμορφώσεων συναγωγή 11.3, Βικιθήκη (1.3) μηδ᾽ ἀπορριφθῇ λόγος → aby nie rzucono słowaAjschylos, Ἱκέτιδες 484, wyd. Herbert Weir Smyth, Βικιθήκη (1.4) τοὺς δυναμένους κολυμβᾶν ἀπορίψαντας πρώτους ἐπὶ τὴν γῆν ἐξιέναι → tym, którzy mogli pływać, aby pierwsi rzucili się i wyszli na lądNovum Testamentum Graece, wyd. 28, Dz 27,43, Deutsche Bibelgesellschaft
(1.1-2) ἀπορρίπτω + → wyrzucać / odrzucać / lekceważyć coś (1.3) ἀπορρίπτω + ἔπος / λόγος → wypowiadać / rzucać słowa (1.3) ἀπορρίπτω + ἐς + → rzucać słowa pod adres kogoś
(1.1) ἀπορρίπτω μῆνιν → odrzucać gniew (1.3) ἀπορρίπτω ἔπος → wypowiadać / rzucać słowo
rzeczowniki: ἀπόρριψιςAnatole Bailly, Dictionnaire grec-français, hasło „ἀπόρριψις”, Classical Language Dictionary, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften
poetycka postać czasownika: ἀπορίπτω; w późniejszej grece poświadczona jest także postać ἀπορριπτέω. w Dz 27,43 wydanie Nestle-Aland 28 ma formę ἀπορίψαντας z pojedynczym ρ; odpowiada ona wariantowi ἀπορίπτω.Novum Testamentum Graece, wyd. 28, Dz 27,43, Deutsche Bibelgesellschaft