χνοῦς ()
khnoûs
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) osad, pył, proch, plewyHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „χνόος”, Scaife ATLAS (1.2) meszek, puszek, nalot; przenośnie: nalot, patyna
(1.1-2) rzeczownik ściągany II deklinacji; χνοῦς, -οῦ, ὁ; odmiana według wzorca πλοῦς, -οῦ, ὁ. LSJ poświadcza ponadto heteroklityczny χνοός oraz χνοΐ.
(1.1) ἀλλ᾽ ἢ ὡς ὁ χνοῦς ὃν ἐκριπτεῖ ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς → lecz raczej jak plewa, którą wiatr zmiata z powierzchni ziemiSeptuaginta, Ψαλμοί 1,4, Scaife Viewer (1.1) ὅτι σὺ ἐβασίλευσάς με ἐπὶ λαὸν πολὺν ὡς ὁ χνοῦς τῆς γῆς → ponieważ ustanowiłeś mnie królem nad ludem licznym jak proch ziemiSeptuaginta, Παραλειπομένων Βʹ 1,9, Henry Barclay Swete (wyd.), The Old Testament in Greek, BibleHub (1.1) ὡς δοκεῖν τοῦ καλουμένου χνοῦ μεστοὺς εἶναι → tak że wydają się pełne tak zwanego pyłuGalen, Εἰς τὸ Ἱπποκράτους προρρητικῶν, Kühn XVI 552, A Digital Corpus for Graeco-Arabic Studies (1.2) τοῖς αἰδοίοισι δρόσος καὶ χνοῦς ὥσπερ μήλοισιν ἐπήνθει → na genitaliach rosa i meszek kwitły jak na jabłkachArystofanes, Νεφέλαι 978, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.2) οὔποτε Φοίβου θηλείαις οὐδ᾽ ὅσσον ἐπὶ χνόος ἦλθε παρειαῖς → nigdy na delikatnych policzkach Apollina nie pojawiła się nawet odrobina meszkuKallimach, Ὕμνος εἰς Ἀπόλλωνα 37, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, „Μνημοσύνη” (1.2) ἀλλ᾽ ἐπανθῇ τις αὐταῖς χνοῦς ἀρχαιοπινὴς καὶ χάρις ἀβίαστος → lecz niech rozkwitnie na nich pewien nalot archaiczny i wdzięk niewymuszonyDionizjusz z Halikarnasu, Περὶ τῆς Δημοσθένους λέξεως 38, Βικιθήκη
χνοῦς jest attycką formą ściągniętą rzeczownika χνόος. LSJ podaje zasadniczo rodzaj męski, ale poświadcza również rodzaj żeński u Eurypidesa (fr. 1106).